Maayke Schurer | Nostalgia for the current Tragic Beautiful Human Catastrophe

Maayke Schurer | Nostalgia for the current Tragic Beautiful Human Catastrophe

september - december

Van september tot en met december 2009 verbleef in het kader van het Pépinières programma, gecoördineerd door Trans Artists, de Canadees-Nederlandse kunstenaar Maayke Schurer bij Stichting KiK. Op 16 en 17 januari 2010 vond de eindpresentatie plaats van dit videoproject. Maria Tuerlings, directeur van Trans Artists opende de presentatie op zaterdag 16 januari in de vorm van een gesprek met Maayke Schurer.

KiK gaat zich de komende jaren onder andere richten op kunstenaars die in hun werk innovatief onderzoek doen naar de toekomst. Voordat er echter vooruit gekeken kan worden, kijkt de huidige AIR kunstenaar Maayke Schurer (Canada/Nederland, 1978) eerst naar het hier en nu: "Let's first accept where we are at, before we try and move forward."

Kijken naar het hier en nu, betekent voor Schurer ook eenvoudigweg het dagelijkse afval in de openbare ruimte observeren. Wat drijft er allemaal langs in de rivier en hoe valt regen op een petfles in de berm? Door deze observaties heeft Schurer zich mede bekwaamd in het werken met door de mens aangetast landschap. Haar beelden zijn letterlijk weergaves van hoe zij zich het landschap herinnert. In aquaria herdefinieert zij deze herinneringen in miniaturen. Ook maakt zij hiervoor bijbehorend miniatuur afval: petflessen, frisdrankblikjes, plastic zakken en styrofoam fastfood verpakkingen als hedendaagse landschappelijke accessoires. Van deze aquaria die als settings op zich fungeren, maakt zij video's die een confronterende weerspiegeling zijn van wat de mens eigenlijk aanricht in het landschap.

Temidden van al deze deprimerende consequenties van menselijke luiheid en desinteresse van de mens zelf voor zijn habitat, blijkt Schurer gelukkig een rasoptimist. De werktitel voor haar residency: 'Nostalgia for the Current Tragic Beautiful Human Catastrophe', geeft aan dat zij juist zoekt naar de schoonheid van de natuurlijke verwoesting en milieurampen die we met zijn allen (vooral lijdzaam) ondergaan. Zonder digitale effecten te gebruiken, maar door alleen rook, water en licht in de aquaria te gebruiken wordt de illusie van 'ademende en bewegende' landschappen versterkt, hetgeen een sterk poëtische indruk achterlaat.

Als reactie op haar verblijf in het industriële en sterk vervuilde Glasgow, heeft Schurer ervoor gekozen om haar onderzoek naar de aantasting van het landschap voort te zetten op een rustieke plek als Kolderveen. De mens is immers "a sneaky bastard", en waar in Glasgow de vervuiling direct zichtbaar aan het oppervlak lag, zo zou deze zich op het platteland van Drenthe weleens subtieler kunnen voordoen. Aan Schurer de taak om dit aan het licht te brengen. Want dat de mens het niet kan laten om zijn omgeving aan te tasten, dat staat vast. Wellicht zal Schurer's onderzoek resulteren in beelden die onze kijk op het, als nog tamelijk onbesmet te boek staande, platteland zullen herdefiniëren.

Elke 3 jaar organiseert de Europese Pépinières organisatie een residence programma voor kunstenaars onder de 36 jaar. Het wordt opgezet als een internationale competitie. Genodigden ontvangen een beurs voor een werkperiode bij een kunstencentrum verspreid over heel Europa en Québec in Canada.

De Pépinières residence program is opgezet in nauwe samenwerking met nationale, regionale en gemeentelijke organisaties. De gastinstituten zijn verantwoordelijk voor training en begeleiding en voor de presentatie van het project van de kunstenaar.

Trans Artists is de coördinator voor het Pépinières residency programma in Nederland. Momenteel nemen al 26 landen deel aan dit programma, waarbij elk land een eigen nationaal coördinerende organisatie heeft.

Kijk voor meer informatie op: http://www.transartists.nl/news/home.html

Reacties (0)

Plaats een reactie

U plaatst een reactie als gast